يافت؛ پدرش محتسب حلب و مدرس حديث بود و در سال 1326م/726 ه ق، درگذشت.
ابنحبيب دستكم دوبار، اداي حج كرد. در سال 1332م/733 ه ق، و 1338م/739 ه ق و بر سر راه بهسياحت مصر و فلسطين پرداخت. به نوعي خدمت كشوري اشتغال داشت و در سال 1344م/745 ه ق همراه امير شرفالدين در سراسر شام سفر كرد. در سال 1354م/755 ه ق در طرابلس غرب اقامت گزيد؛ بعدها، در دمشق و حلب به سر برد و در بيستويكم ربيعثاني 779 ه ق در حلب درگذشت.
قريب يازده كتاب تاريخي و ادبي به او منسوب است، كه مهمترينش دُرّةالاٴسلاكفيمُلك الاٴتراك نام دارد و تاريخي است به نثر مسجع دربارهٴ دولت مماليك بحري مصر و شام از سال1250 ـ 1375 م / 648 ـ 776 ه ق. اين كتاب بهصورت وقايع سالانه نوشته شده و رويدادها و مرگ مشاهير سال به سال ثبت گرديده است. اطلاعاتي هم دربارهٴ كشورهاي همسايه در آن ديده ميشود. پسرش، زينالدين طاهر، ذيل آن را تا سال 1398 م/ 800 ه ق نوشت. مقريزي، مورخ معروف مصري (1364 ـ 1442 م/ 765 ـ 845 ه ق) آن را مورد استفاده قرار داد.
جُهَيْنةالاٴخبار فيملوك الامصار او تاريخ گستردهتري است دربارهٴ شاهان و قاضيان از روزگار يهود تا عصر قلاون (سلطنتش 1279 ـ 1290 م/ 678 ـ689 ه ق)؛ التذكرة عن النبيه في اٴيام المنصور و بَنيهي، تاريخ قلاون و فرزندان اوست. وي ذيلي بر
تاريخ ابوالفدا (چهاردهم ـ1) نوشت.
نسيم الصبا مجموعهاي است از توصيف مناظر طبيعي و انساني به نثر مسجع و ممزوج با شعر. همچنين مجموعهاي از رسائل و اسناد رسمي و اداري را با عنوان كشف
المُروط عن محاسن الشروط تدوين كرد.
ابن فُرات
محمدبن عبدالرحيمبن فرات مصري حنفي، مورخ مصري (1334 ـ 1405 م/ 735 ـ 807 ه ق).
ابن فرات در 735 ه ق در قاهره زاده شد، به تحصيل فقه و حديث پرداخت، در اول شوال807 ه ق، از دنيا رفت. تاريخ مفصل اسلام را با عنوان
تاريخ الدولوالملوك
نوشت، كه در آن توجه اصلي به تاريخ مصر است. اين كتاب به ترتيب از آخر به اول، يعني از زمان خود او، آغاز شده و به جاي هشت قرن، تنها سه يا چهار قرن را، دربر دارد. نسخهٴ ناقص آن (به خط موٴلف) در وين در 9 جلد تنها حوادث سالهاي 1107 م/ 500 ه ق تا 1397 م/ 800 ه ق را شامل ميشود؛ نسخههاي ديگري در قاهره و پاريس وجود دارد، كه از روي آن استنساخ شده است.
اين مجموعه بهخاطر برخي منقولات ادبي از آثار مفقودشدهٴ قديمي داراي اهميت است.
ابن دُقماق
مورخ و زندگينامهنگار مصري (وفات: 1407 م/ 810 ه ق).